• Π. Πολάκης: “Κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει να υλοποιήσουμε μέχρι τέλους την αμετάκλητη απόφασή μας να καθαρίσουμε τον χώρο της Δημόσιας Υγείας από τα «τρωκτικά»”.

Πηγές από το Γραφείο του Παύλου Πολάκη, σχολιάζοντας τη δημοσίευση της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που συνεδρίασε υπό την Πρόεδρο Πρωτοδικών κ. Μαλαματή Πετκανά για να δικάσει την αγωγή της ΠΟΕΔΗΝ και του Προέδρου της Μ. Γιαννακού κατά του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, και η οποία υποχρεώνει τον υπουργό σε «χρηματική ικανοποίηση» 25.000 € για την «ηθική βλάβη» που υπέστησαν οι ενάγοντες, αλλά και επανορθωτική ανάρτηση στο ηλεκτρονικό μέσο (facebook) στο οποίο αυτή διατελέστηκε, διερωτώνται – ρητορικά προφανώς – αν αυτή έγινε τυχαία μέσα σε αυτή τη συγκυρία, και διευκρινίζουν:

  • Καμιά πρόσκαιρη δικαστική, επικοινωνιακή ή άλλη «επιτυχία», κανενός εντεταλμένου (αντι)πολιτευτή με προσωπικό ή κομματικό κίνητρο, υποκινούμενου από ιδιοτέλεια ή στο πλαίσιο μηχανισμών προπαγάνδας, υπονόμευσης, διαπλοκής και παρακρατικής δράσης, δεν μπορεί να σταθεί ικανό να μας σταματήσει να υλοποιήσουμε μέχρι τέλους την αμετάκλητη απόφασή μας να καθαρίσουμε τον χώρο της Δημόσιας Υγείας από τα «τρωκτικά» που θρέφονταν επί δεκαετίες με ζεστό κρατικό χρήμα και το πολιτικό προσωπικό που τα συγκάλυπτε.
  • Στο εν λόγω δικαστήριο, ζήτησα δια της πληρεξουσίου δικηγόρου μου να αναβληθεί η δίκη λόγω αποδεδειγμένων ταυτόχρονων υποχρεώσεων στο Κοινοβούλιο που απαιτούσαν την παρουσία μου. Παρ’ όλα αυτά το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό και δικάστηκα ερήμην. Προφανώς και με αίτημά μου, η υπόθεση αυτή θα ξανακριθεί παρουσία μου και σε ανώτερο βαθμό (Εφετείο).
  • Καμία περίληψη δικαστικής απόφασης ή διορθωτική δημοσίευση του Αν. Υπουργού Υγείας στα social media, να μην αναμένουν να δουν οι «θιγμένοι ενάγοντες» της υπόθεσης αυτής, όχι μόνο επειδή είχαν το θράσος να επικαλεστούν στοιχεία από την τραγική κατάσταση του δημόσιου συστήματος Υγείας την περίοδο 2012-2014 που κυβερνούσαν οι πολιτικοί τους φίλοι και να τα παρουσιάσουν ως στοιχεία του 2016, δηλαδή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως γιατί τίποτα δεν μπορεί να «επανορθώσει» τη λαϊκή πεποίθηση ότι αυτού του είδους ο «συνδικαλισμός» και τα ενεργούμενά του αποτελούν πια παρελθόν, ή καλύτερα «σκουπίδια της ιστορίας».