Αν ματαιωθεί η κατασκευή του σταθμού, ας γίνει μνημείο υποκρισίας…

Η είδηση της Πέμπτης ήταν ότι το Σάββατο θα συναντηθούν οι φορείς της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης προκειμένου να αποφασίσουν για τις μορφές κινητοποιήσεων ενάντια στην κατασκευή του σταθμού διοδίων Μέστης. Ενός σταθμού, που όπως ενημερωθήκαμε από τις αρχές της εβδομάδας, βρίσκεται ήδη πια «στα μπετά», με την προοπτική να έχει ολοκληρωθεί και να λειτουργήσει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Δεν ξέρουμε ποιες θα είναι οι αποφάσεις των φορέων στη συνάντηση του Σαββάτου, ούτε ποια θα είναι η αποτελεσματικότητα των όποιων κινητοποιήσεων πραγματοποιηθούν το επόμενο διάστημα. Αυτό που πρέπει να σημειώσουμε, όμως, είναι ότι αν με οποιονδήποτε τρόπο ματαιωθεί η κατασκευή διοδίων στη Μέστη, θα άξιζε να ανεγερθεί στο σημείο ένα μνημείο…υποκρισίας, ωσάν παράδειγμα προς αποφυγήν σε παρόμοιες περιστάσεις.

Και εξηγούμαστε: Η πρώτη φορά που η τοποθεσία «Μέστη» βρέθηκε στην ίδια πρόταση με τα «επάρατα» διόδια, δεν ήταν ούτε χθες, ούτε προχθές, αλλά ούτε καν τον προηγούμενο μήνα. Ήταν τον Νοέμβριο του έτους 2014, πριν από ακριβώς δυόμισι χρόνια, όταν σε Κοινή Υπουργική Απόφαση που έφερε τις υπογραφές των Γ. Χαρδούβελη και Μ. Χρυσοχοϊδη, προγραμματιζόταν η κατασκευή μετωπικού σταθμού διοδίων στα όρια των νομών Ροδόπης και Έβρου. Ποιοι αντέδρασαν τότε στον συγκεκριμένο προγραμματισμό; Ήταν οι «συνήθεις ύποπτοι», τα μέλη του κινήματος «Δεν Πληρώνω», ενώ σε θεσμικό επίπεδο ήταν κυρίως οι αντιπολιτευόμενες – τότε – πολιτικές δυνάμεις. Μερίδα των θεσμικών που σήμερα σηκώνουν το «μπαϊράκι» κατά των διοδίων της Μέστης, πιθανόν δεν έβλεπαν, δεν διάβαζαν και δεν άκουγαν τίποτα εκείνη την εποχή… Οι ρόλοι βέβαια δεν άργησαν να αντιστραφούν! Από όσους βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή των αγώνων κατά των διοδίων το 2014, κάποιοι άρχισαν να οπισθοχωρούν και σταδιακά να εξαφανίζονται. Οι κραυγές εξασθένησαν και σε ορισμένες περιπτώσεις σίγησαν εντελώς… Στον αντίποδα, από όσους επί διετία και πλέον «στρουθοκαμήλιζαν» μπροστά σε μια υπαρκτή αρνητική εξέλιξη, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν σήμερα ότι νοιάζονται για τον τόπο και ότι θα αγωνιστούν για τα συμφέροντα του θρακιώτικου λαού…

Δυστυχώς, χάρη στην υποκρισία των μεν και των δε, τα διόδια της Μέστης είναι ήδη εδώ! Ακόμα κι αν βρίσκονται προς το παρόν «στα μπετά»… Γιατί, δυστυχώς, το νερό έχει μπει στο αυλάκι και όσα δάκρυα κι αν χυθούν πλέον, πολύ δύσκολα θα αλλάξουν την πορεία…