Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» το άρθρο του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη, ο οποίος προτείνει αύξηση του ωρολογίου προγράμματος των σχολείων με σκοπό την αποδέσμευση των μαθητών από τα φροντιστήρια, και πλεονάζουσες αποδοχές για τους δασκάλους, με την οικονομική εισφορά των γονιών.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΕ

«Με άρθρο του στην εφημερίδα «Αυγή» (ηλεκτρονική έκδοση), επίσημο εκφραστή της κυβερνητικής παράταξης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης δίνει το σύνθημα για το ξήλωμα της δημόσιας – δωρεάν παιδείας.

Επιδεικνύοντας απόλυτη περιφρόνηση, αν και βουλευτής, στο Σύνταγμα της Ελλάδας, καθώς και στις θέσεις του εκπαιδευτικού κινήματος, καταθέτει προτάσεις περί ιδιωτικοποίησης, επί της ουσίας, της εκπαίδευσης.

Θυμίζουμε στον κ. Τριανταφυλλίδη τι αναγράφεται στο άρθρο 16 του υπέρτατου Νόμου του κράτους:

– «παρ 2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους…».

– «παρ 4. Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της…».

Δεν πιστεύουμε ότι είναι τυχαία η τοποθέτηση του βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος.

ΔΟΕΣε μια εποχή που η κυβέρνηση τάζει τα πάντα στην κοινωνία σε σχέση με το δημόσιο σχολείο που φέτος ήρθε αντιμέτωπο με τραγικά αδιέξοδα για την επίλυση των οποίων η κυβέρνηση δεν έχει κάνει καμία απολύτως ενέργεια, ο κ. Τριανταφυλλίδης ανοίγει την κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας – δωρεάν παιδείας με πρόταση για δίδακτρα που θα πληρώνουν (οι ήδη βαρύτατα φορολογούμενοι) γονείς των μαθητών.

Και δεν μένει εκεί. Ανοίγει θέματα αξιολόγησης, αριστείας, και ωρολογίων προγραμμάτων με χρηματοδότηση από τους γονείς, μαθητική κάρτα για επιλογή σχολικής μονάδας…

Ανοίγει, δηλαδή, τον ασκό του Αιόλου με όλα εκείνα τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα για τα οποία το εκπαιδευτικό κίνημα έδωσε και δίνει μάχες για να μην περάσουν (στο παρελθόν με τη στήριξη της σημερινής κυβέρνησης όταν ήταν στη θέση της αντιπολίτευσης).

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί την κυβέρνηση:

– να δεσμευτεί ότι τίποτε από τα παραπάνω δεν θα αποτελέσει πολιτική της στον τομέα της Παιδείας.

– να καταδικάσει τις απαράδεκτες απόψεις του βουλευτή της.

να υιοθετήσει τις προτάσεις της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας για ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας – δωρεάν παιδείας».

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ

«Επιτέλους ας σταματήσει η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός», τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Α. Τριανταφυλλίδης απαντώντας σε δημοσιεύματα που τον φέρουν να προτείνει επιβολή διδάκτρων στη Δημόσια Παιδεία. «Ο τίτλος “προτείνει δίδακτρα….” αποτελεί πλήρη παραποίηση και διαστροφή των απόψεων μου», επισημαίνει, και προσθέτει ότι «διεκδικώ και μάχομαι, με πρακτικές και εφαρμόσιμες προτάσεις, για μια ελκυστική Δημόσια Δωρεάν Παιδεία».

Ολόκληρη η ανακοίνωση του κ. Τριανταφυλλίδη:

«Με αφορμή τα δημοσιεύματα σχετικά με τις απόψεις-προτάσεις μου για το χώρο της Δημόσιας Παιδείας σημειώνω τα εξής:

Ο τίτλος «προτείνει δίδακτρα….» αποτελεί πλήρη παραποίηση και διαστροφή των απόψεων μου. Όσοι μπουν στον κόπο να διαβάσουν το σύνολο των δύο άρθρων, που δημοσιεύτηκαν στην «ΑΥΓΗ» και στο tvxs.gr, θα αντιληφθούν ότι υπερασπίζομαι τη Δημόσια Παιδεία και την Ελληνική Οικογένεια, που αιμορραγεί για να σπουδάσει τα παιδιά της.

Η σημερινή κατ’ επίφαση δωρεάν Παιδεία, κατ’ ουσίαν παρακολούθημα της ιδιωτικής, η οποία τζιράρει ένα δις ευρώ (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα κτλ), είναι αυτό που ταλαιπωρεί και κοστίζει σε παιδιά και γονείς , τόσο σε χρόνο όσο και σε χρήμα.

Πουθενά στο κείμενο των δύο άρθρων μου δεν υπάρχει ο όρος δίδακτρα. Χρησιμοποιώ τη φράση «συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, με αναφορά σε συγκεκριμένο παράδειγμα». Αν το παράδειγμα που χρησιμοποιώ, για να υποδηλώσω με σαφήνεια την ενισχυτική διδασκαλία, δεν είναι το ενδεδειγμένο, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, εντός του οποίου αρθρογράφησα, αναμένω τον αντίλογο.

Σε κάθε περίπτωση, θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τον Σκοπό, ο οποίος, ενώ καταγράφεται στο άρθρο, αποσιωπήθηκε. Ποιος είναι αυτός ο σκοπός; Το ολοήμερο δημόσιο σχολείο (5 μέρες επί 8 ώρες) να απορροφήσει και να υπερβεί τις ανάγκες για εξωσχολική φροντιστηριακή υποστήριξη του μαθητή, με εξοικονόμηση πόρων για τη χειμαζόμενη ελληνική οικογένεια, η οποία πλέον δεν θα αιμορραγεί οικονομικά πληρώνοντας φροντιστήρια, γλώσσες και ιδιαίτερα.

Με ένα κείμενο 2400 λέξεων και μια δέσμη συγκεκριμένων προτάσεων, που εκφράζουν την αγωνία μου να ξεφύγουμε από το σημερινό τέλμα μιας γενικευμένης και επιβαλλόμενης μετριοκρατίας στο χώρο της Παιδείας, ζητώ, διεκδικώ και μάχομαι, με πρακτικές και εφαρμόσιμες προτάσεις, για μια ελκτική Δημόσια Δωρεάν Παιδεία.

Επιτέλους ας σταματήσει η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός. Στην παραπειστική εκδοχή του θεατρικού έργου του Λουίτζι Πιραντέλλο «Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε» δεν θα λάβω μέρος. Συγχωρέστε με.»

ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΡΘΡΟ του Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη στην «Αυγή» της 9ης Ιανουαρίου

«Οι αναγκαίες τομές – μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ακολουθούν ως προτάσεις για δημιουργική αναζήτηση κοινών τόπων περί του πρακτέου. Καρπός συλλογικής δουλειάς με πρώην συναδέλφους μου, μάχιμους Δασκάλους – Καθηγητές (με κεφαλαίο Δ), που μπορούν να εμπνέουν ακόμη τους μαθητές τους, κοιτάζοντάς τους στα μάτια, πανέτοιμοι να αντέξουν στο γόνιμο σφυροκόπημα των ερωτήσεων των παιδιών μέσα στην τάξη.

Σύμμαχοί τους η έγνοια, η έμπνευση, η ευθύνη και η κιμωλία, με στόχο να καταστήσουν τους μαθητές τους ισότιμους συνταξιδιώτες στη μεγάλη περιπέτεια στο πέλαγος των γνώσεων.

Α. Εκπαιδευτικά προγράμματα – Βιβλία

Εκπαιδευτικοί με πολυετή πείρα και αποδεδειγμένες ικανότητες, με ευρύτατη αποδοχή στην εκπαιδευτική κοινότητα θα αναλάβουν, θα μεθοδεύσουν και σε βάθος τουλάχιστον πενταετίας θα αποδεσμεύσουν τα σχολικά βιβλία από όλες τις αβελτηρίες, αδυναμίες και ατέλειες. Βασικός στόχος να πετύχουν την αυστηρή λογική συνέχεια κάθε γνωστικού αντικειμένου από τάξη σε τάξη και από βαθμίδα σε βαθμίδα.

Β. Διδασκαλία ξένων γλωσσών

Τα προγράμματα της διδασκαλίας της πρώτης ξένης γλώσσας (αγγλικά) εκκινούν από την Α’ Δημοτικού με καταληκτικό όριο τη Γ’ Γυμνασίου. Η δεύτερη ξένη γλώσσα θα εκκινεί από την Ε’ Δημοτικού με καταληκτικό σημείο την Α’ Λυκείου. Κεντρικός στόχος του ξενόγλωσσου τομέα, η ικανότητα του μαθητή να χειρίζεται με επάρκεια προφορικά και γραπτά δύο ξένες γλώσσες, να επικοινωνεί και να συνεργάζεται δημιουργικά με συνομήλικους του από άλλες χώρες, αξιοποιώντας λειτουργικά τα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και επικοινωνίας.

Το μεγάλο στοίχημα για το δημόσιο σχολείο είναι τα μαθήματα των ξένων γλωσσών να αποκτήσουν την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα των φροντιστηριακών μαθημάτων, έτσι ώστε, σε βάθος πενταετίας, να πειστούν οι γονείς ότι δεν χρειάζεται να αιμορραγούν οικονομικά για να μάθει το παιδί τους τις αναγκαίες ξένες γλώσσες εκτός δημόσιου σχολείου.

Αν υπήρχαν 8.000 μαθητές σε όλη την Ελλάδα που πράγματι μαθαίνουν τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα στο δημόσιο σχολείο, θα λέγαμε ότι σε κάθε μαθητή για τον οποίο το μάθημα πετυχαίνει τον σκοπό του αντιστοιχεί ένας καθηγητής. Πιστεύει κανείς άραγε ότι υπάρχουν σήμερα έστω 8.000 μαθητές που μαθαίνουν ξένες γλώσσες στο δημόσιο σχολείο;

Γ. Εκπαιδευτικό προσωπικό

Με δεδομένο ότι οι δάσκαλοι – καθηγητές συγκροτούν ή τουλάχιστον πρέπει να συγκροτούν τη δρώσα πνοή κάθε σχολικής πράξης είναι αναγκαίο να ξαναδούμε, μέσα σε κλίμα γενναίας και ουσιαστικής επανεκκίνησης της δημόσιας παιδείας, τα παρακάτω θέματα:

  1. Τον ρόλο και την αποτελεσματικότητα των καθηγητικών σχολών. Εκπαιδεύουν μάχιμους εκπαιδευτικούς με όνειρο και φιλοδοξία να είναι μέσα στην τάξη οι δάσκαλοι – παιδαγωγοί έτσι ώστε να κερδίζουν κάθε μέρα την αναγνώριση των μαθητών τους; (σαν την αναγνώριση με την προσφώνηση «Oh captain, my captain”, που κέρδισε ο καθηγητής Τζον Κίτιγκ από τους μαθητές του, στον «Κύκλο των χαμένων ποιητών»;https://www.youtube.com/watch?v=j64SctPKmqk).
  2. Την αναγκαιότητα, μέσα από ενδελεχή αξιολόγηση, περιφερειακών ειδικοτήτων για τα αναλυτικά προγράμματα (π.χ. μηχανικοί, νομικοί, γιατροί κ.λπ.).
  3. Επαναξιολόγηση από μηδενική βάση του τρόπου επιλογής, μέσω ΑΣΕΠ, δασκάλων – καθηγητών που επελέγησαν πριν από 15 χρόνια. Σε καμία περίπτωση δεν εισηγούμαι επιστροφή στην επετηρίδα. Αφού συναποφασίσουμε ποιον δάσκαλο θέλουμε, μετά να βρούμε μέσα από ποια διαδικασία θα τον αναζητήσουμε.
  4. Υιοθέτηση του ζεύγματος αξιολόγηση με κίνητρα. Συνεχής, διαρκής, συνολική αξιολόγηση με αντικειμενικά κριτήρια από όλους, με όλους, για όλους ανά έτος. Οι καθηγητές αξιολογούν τους μαθητές, οι μαθητές τούς καθηγητές, όλοι σε όλη την ιεραρχική πυραμίδα του υπουργείου Παιδείας αξιολογούν και αξιολογούνται, χωρίς εξαίρεση.

Ίδρυση και λειτουργία 13 περιφερειακών σχολών (Π.Σ.) δημιουργίας και ανάδειξης εκπαιδευτικών, με συμμετοχή στα έξοδα λειτουργίας τους από τους ίδιους τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς. Το διδακτικό προσωπικό των 13 περιφερειακών σχολών ανάδειξης εκπαιδευτικών θα προέλθει από έμπειρους εν ενεργεία ή συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, εγνωσμένου κύρους των αντίστοιχων κλάδων και ειδικοτήτων, οι οποίοι στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής κοινότητας χαίρουν πλατιάς αποδοχής και αναγνώρισης και είναι ικανοί να εμπνεύσουν τους νέους συναδέλφους.

Δ. Το νέο ευέλικτο – αποτελεσματικό δημόσιο σχολείο

Κεντρικός στόχος είναι οι μαθητές να καλύπτουν όλες τις μαθησιακές τους ανάγκες, και όχι μόνο, μέσα στο σχολείο στη διάρκεια του πρωινού τους ωραρίου και να αποδεσμευτούν πλήρως από κάθε επιπλέον δράση που σχετίζεται με το σχολικό έργο και κοστίζει στους ίδιους και στην οικογένειά τους τόσο σε χρόνο όσο και σε χρήμα.

Με άξονα λοιπόν την ενίσχυση του κύρους του φιλόδοξου εκπαιδευτικού, εντός και εκτός σχολικής μονάδας, οι εκπαιδευτικοί αυτοί που ξεχώρισαν και αποφοίτησαν επιτυχώς από τις 13 Π.Σ. και επομένως διορίζονται στα σχολεία, ως αριστείς του κλάδου τους, θα αναλάβουν την υλοποίηση των νέων αναλυτικών προγραμμάτων.

Αναλυτικότερα τα ωρολόγια προγράμματα του σχολείου διευρύνονται στις 40 διδακτικές ώρες (5 μέρες Χ 8 ώρες για τους μαθητές) και οι εκπαιδευτικοί που τα υλοποιούν, χωρίς καμία αύξηση του ωραρίου τους, θα έχουν πλεονάζουσες αποδοχές από τη συνδρομή του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων μέσα από μια διαδικασία δίκαιης – αναλογικής επιβάρυνσης με βάση τη φορολογική τους δήλωση.

Για παράδειγμα, κάθε τμήμα των 25 μαθητών Χ 60 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο (από 0 ευρώ για την άνεργη – άπορη οικογένεια μέχρι 120 ευρώ για την εύπορη οικογένεια) αποδίδει 15.000 ευρώ τον χρόνο. Επιβάρυνση για κάθε μαθητή /οικογένεια η μέση καταβολή των 60 ευρώ Χ 10 μήνες = 600 ευρώ τον χρόνο. Οι δύο καθηγητές αριστείς που αναλαμβάνουν και διεκπεραιώνουν τις 40 ώρες λαμβάνουν το bonus των 600 ευρώ τον μήνα ο καθένας, ήτοι 6.000 ευρώ τον χρόνο. Τα εναπομείναντα 3.000 ευρώ αξιοποιούνται για τη φροντίδα υλικοτεχνικής υποδομής, εποπτικού υλικού, βιβλιογραφίας κ.λπ.

Σκοπός: Με αυτή τη διαδικασία ουσιαστικά το δημόσιο σχολείο απορροφά και υπερβαίνει τις ανάγκες για εξωσχολική φροντιστηριακή υποστήριξη του μαθητή με εξοικονόμηση πόρων για τη μέση ελληνική οικογένεια, η οποία πλέον δεν αιμορραγεί οικονομικά πληρώνοντας φροντιστήρια σε γλώσσες, σε ιδιαίτερα κ.λπ.

Ε. Μαθητική κάρτα

Η συγκεκριμένη κάρτα – ταυτότητα δείχνει την τάξη, τη βαθμίδα και το είδος του Λυκείου του μαθητή (αν μιλάμε για μαθητή Λυκείου). Με τη συγκεκριμένη κάρτα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει σχολική μονάδα της εκπαιδευτικής περιοχής στην οποία ανήκει.

Η διαδικασία αυτή θα αποτελέσει την έμμεση μορφή λειτουργικής αξιολόγησης της κάθε σχολικής μονάδας, τόσο από τη μεριά των γονιών των μαθητών Νηπιαγωγείου και Δημοτικού, όσο και των ίδιων των μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου.

Σε περιπτώσεις που μια σχολική μονάδα σημειώνει πολύ περιορισμένη ζήτηση, δεν είναι δηλαδή ελκυστική, αναζητούνται συλλογικά τα αίτια που προκαλούν αυτή την κατάσταση και ακολούθως προσδιορίζονται οι τρόποι αντιμετώπισης και υπέρβασής της.

ΣΤ. Καλλιτεχνική Παιδεία: Θέατρο – Βιβλίο

Είναι αυτονόητο ότι ένα τέτοιο σχολείο δεν παρέχει στον μαθητή στείρα γνώση μέσα από μια λογική υπερεξειδίκευσης και άσκοπης συσσώρευσης πληροφοριών με μοναδικό αντάλλαγμα μια καλή θέση εργασίας.

Αντιθέτως, αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως το σύνολο των εφοδίων που οφείλει να παρέχει στους νέους ανθρώπους, ώστε να συμμετέχουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι ως ολοκληρωμένες και αυτόφωτες προσωπικότητες, ως ενεργοί, απαιτητικοί και άξιοι πολίτες, που ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα της κοινωνίας που συγκροτούν.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η στοχευμένη και μελετημένη ενίσχυση της λεγόμενης καλλιτεχνικής Παιδείας για όλους τους μαθητές και η επιδίωξη μέσα από αντίστοιχες εκπαιδευτικές δράσεις της στενότερης επαφής των μαθητών κάθε βαθμίδας με τους ανεξάντλητους ελληνικούς και παγκόσμιους θησαυρούς του θεάτρου, του βιβλίου, της μουσικής, της τέχνης και του πνεύματος ευρύτερα θα πρέπει να θεωρείται «εκ των ων ουκ άνευ».

Στόχος το σύγχρονο σχολείο να εκπαιδεύει στη συμμετοχική – συλλογική δημιουργία καλλιτεχνικών σχεδίων εργασίας (project) σε κάθε τάξη, στη χώρα που γέννησε το θέατρο, ως προέκταση της συμμετοχικής δημοκρατίας. Έτσι ο μαθητής εκπαιδεύεται σταδιακά να γίνει πολίτης – πρωταγωνιστής και όχι αδιάφορος πολίτης-παρατηρητής».