– «Γιατί αρνηθήκαμε να … διαλεχθούμε μετά των κ.κ. Φίλη και Λιάκου».

Σε ανακοίνωση της η ΑΕΣ Ροδόπης για τον «Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία», αναφέρει:

«Η Ανεξάρτητη Εκπαιδευτική Συνεργασία Ν. Ροδόπης, ανακοινώνει την πλήρη διαφωνία της με τη συμμετοχή στον (δήθεν) Εθνικό (και δήθεν) Διάλογο για την Παιδεία, σε αντίθεση δηλαδή με την απόφαση που ελήφθη πρόσφατα από το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ροδόπης – και επί της οποίας μειοψήφησε.

Ενημερώνουμε πως η διαφωνία μας αφορούσε κατ’ αρχάς τη συλλογική συμμετοχή μας, ως ΟΛΜΕ (που στην πραγματικότητα ουδέποτε κλήθηκε επίσημα να συμμετάσχει στον ψευδο-διάλογο, όθεν και διαφωνήσαμε με την πρόταση της ΔΑΚΕ, που υιοθετήθηκε και από ΠΕΚ και ΣΥΝΕΚ και η οποία θέλει ουσιαστικά την Ομοσπονδία αναμένουσα εναγωνίως στο ακουστικό της, μήπως … δεήσουν οι κύριοι Φίλης και Λιάκος και την καλέσουν κάποια στιγμή).

Πέραν όμως της υιοθέτησης μιας τόσο ταπεινωτικής στάσης, θυμίζουμε ότι η συμμετοχή στον διάλογο είναι μια πολιτική επιλογή, το μέγεθος της οποίας προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί οι παραπάνω παρατάξεις, γιατί πολύ απλά όταν κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με κάποιον, νομιμοποιείς αυτόματα όλη τη διαδικασία. Θα νομιμοποιήσουμε δηλαδή το αυθαίρετο της συγκρότησης της επιτροπής με προεξάρχοντα τον σεσημασμένο ελληνοφοβικό αποδομητή Αντώνη Λιάκο; Θα νομιμοποιήσουμε την πλήρη ανυπαρξία σχεδίου για την εκπαίδευση έναν και πλέον χρόνο μετά την κατάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση; Ή μήπως θα νομιμοποιήσουμε έναν διάλογο που είναι προπέτασμα καπνού για αντιλαϊκές επιλογές στην εκπαίδευση και στην κοινωνία;

Τα ίδια όμως ακριβώς ισχύουν και για τη συμμετοχή μας στον δήθεν Διάλογο υπό διάφορες άλλες συλλογικές μορφές (σύλλογοι διδασκόντων) ή ατομικά. Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται περί διαδικασίας εντελώς προσχηματικής, που ο μόνος λόγος διεξαγωγής της είναι να παράσχει φερετζέδες και λοιπούς μανδύες νομιμοφάνειας για να προσπαθήσει με αυτούς η παραπαίουσα κυβέρνηση να ενδύσει τόσο την πλήρη της αδυναμία να δώσει λύσεις σε ζητήματα διορισμών και υλικών εκπαιδευτικών υποδομών (ελέω του 3ου Μνημονίου αφ’ ενός και της ολοκληρωτικής της ανικανότητας αφ’ ετέρου), όσο και τις φασίζουσες ιδεοληπτικές και ψευτοπροοδευτικές εμμονές της για το περιεχόμενο και τις κατευθύνσεις της παρεχόμενης παιδείας.

Είναι απολύτως γνωστές και εξακριβωμένες πλέον οι θέσεις και οι προθέσεις των προεξαρχόντων του Υπουργείου, αλλά και της εθνομηδενιστικής παρεούλας του κ. Λιάκου. Ως πότε εμείς οι εκπαιδευτικοί θα τους παρέχουμε άλλοθι, ώστε να συνεχίζουν ανενόχλητοι τη διατεταγμένη υπηρεσία τους;».