Τη δική του οπτική για τα Επιμελητηριακά δρώμενα στη Ροδόπη, με προτάσεις αλλά και … αιχμές, καταθέτει με άρθρο του που κοινοποίησε μέσω facebook, ο πρώην Οικονομικός Επόπτης του Επαγγελματικού & Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Ροδόπης, και εκπρόσωπός του στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος, κ. Μιχάλης Βεζυριαννίδης.

Συγκεκριμένα, αναφέρει:

«Φυσικά και συμφωνώ πως έχει ωριμάσει πλέον η αντίληψη της ενοποιημένης λειτουργίας ενός Επιμελητηρίου στο Περιφερειακή Ενότητα της Ροδόπης. Βασικά, θα ήθελα και στον πάλαι ποτέ Νομό Ροδόπης να υπάρχει ένα και μόνο Επιμελητήριο, όπως και σε όλους τους άλλους Νομούς.

– Καλύτερη και σίγουρα πιο συμπαγής εκπροσώπηση και έσω αλλά και εκτός νομού. Δεν είναι τυχαίο, πως όλοι, ο Δήμος, η Περιφέρεια, οι φορείς γενικότερα εκ των έσω, ζητούν μία κοινή στάση, μία κοινή δήλωση, κοινές προτάσεις από τα δύο Επιμελητήρια, αλλά ακόμη και από την Ομοσπονδία Ε.Β.Ε. Σωματείων και των Εμπορικό Σύλλογο της Ροδόπης, σε επίπεδο συνδικαλισμού οι δύο τελευταίοι. Όσο για την εκτός Νομού εκπροσώπηση, θεωρώ πως είναι ηλίου φαεινότερο, πως αν η Κυβέρνηση, η Πολιτεία, οποιοσδήποτε βρει διαιρεμένα τα δύο Επιμελητήρια σε επίπεδο εκπροσώπησης, τότε το εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο τρόπο για να απομειώσει κι άλλο την επιχειρηματικότητα της περιοχής μας. Αν κρατούν κοινή στάση, κοινή θέση εκπροσώπησης, αποτελεί απλά λόγο επίρρωσης της μοναδικότητας του φορέα στο Νομό.

– Έχουμε λοιπόν ενιαία και ορθολογικότερη αντιμετώπιση οικονομικών και διοικητικών θεμάτων που αφορούν την επιχειρηματική δράση στην Ροδόπη. Μήπως αυτό αποζητούμε χρόνια; Αυτό επιδιώκουμε; Ας το κάνουμε λοιπόν. Εμείς. Μόνοι μας. Ας μην περιμένουμε κανέναν ξένο, κανέναν τρίτο, ο οποίος ίσως και με δόλο, με ίδιο συμφέρον, θα εντάξει την παραμονή του αριθμού των Επιμελητηρίων στη φαρέτρα των όπλων του για ανάδειξη, προοπτική, ίσως και προσωπική προβολή. Να το κάνουμε, εννοώ απλά να το αποφασίσουμε ως τοπική κοινωνία.

– Η κίνηση αυτή θα επιφέρει εξοικονόμηση πόρων, οικονομικών αλλά και υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού, που θα μπορεί να διατεθεί σε νέες δραστηριότητες – παροχές προς τα μέλη των Επιμελητηρίων και την Ελληνική οικονομία γενικότερα.

Συμφωνούμε. Όλοι.

Κι αυτό γιατί πολύ απλά έχουμε βαρεθεί να ψιθυρίζουμε μεταξύ μας: «Τι μου προσφέρει το Επιμελητήριο; Τίποτα απολύτως. Μόνο πληρώνω. Έλεγαν θα καταργήσουν την υποχρεωτικότητα της συνδρομής, αλλά μάλλον την αύξησαν με αποκορύφωμα την πληρωμή στο Γ.Ε.Μ.Η. στα τέλη του 2015. Έλεος πια!». Δεν δέχομαι από επίσημα χείλη Επιμελητηριακών παραγόντων να μη γνωρίζουν ή να μην ενημερώνουν τον επιχειρηματικό κόσμο, Επαγγελματία, Έμπορο, Βιομήχανο ή Βιοτέχνη της περιοχής μας, για τους λόγους που η Επιμελητηριακή κοινότητα συζητά και αναζητεί λύσεις για την ενοποίησή τους. Στην Αθήνα, τον Πειραιά, η ζύμωση γίνεται. Πολλά από όσα αναφέρθηκαν αλλά και μερικά ακόμη πιο ενδιαφέροντα, στέκουν ως επιχειρήματα μιας υγιούς μετάβασης στην ενοποίηση.

«Η ισχύς πρέπει να αναζητείται εν τη ενώσει και όχι στον κατακερματισμό», δήλωσε με νόημα ο Πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Πειραιά Γεώργιος Μπενέτος. Είπε επίσης: «Επιτέλους, πότε θα ομονοήσουμε ως λαός και θα αποφασίσουμε να συνεργαστούμε και να εργαστούμε, αφήνοντας στην άκρη τις προσωπικές μας φιλοδοξίες για αξιώματα και προβολή;».

Και εδώ στη γειτονιά μας, στην πόλη μας, στον Νομό μας, ουκ ολίγα τα δεδομένα προσωπικής προβολής, επαγγελματικής ανέλιξης, αλλά και εφαλτήριο για ανώτερες καρέκλες, αυτοδιοικητικές για παράδειγμα. Αρκετά τα ονόματα που ακούγονται, που καίγονται, που προαλείφονται για τις Επιμελητηριακές Εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Κρατήστε και μικρό καλάθι, ίσως να μην γίνουν για τα επόμενα 2,3,4 … χρόνια! Άλλοι αρνούνται και άλλοι επισημοποιούν και τον τίτλο του υποψηφίου Συμβούλου, Προέδρου, Εκπροσώπου! Πως το γράψαμε πριν; Έλεος πια! Μετά από όσα έχουν ειπωθεί και διαδραματιστεί στις αίθουσες του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου τα τελευταία χρόνια, έχει ευτελιστεί τόσο ο θεσμός του μέλους, του συμβούλου, που αποτελεί ντροπή για την εκπροσώπηση της επιχειρηματικότητας. Ντροπή για όλους όσους εξελέγησαν για οποιονδήποτε άλλο λόγο εκτός του να υπηρετήσουν τους πολύπαθους επαγγελματίες του Νομού Ροδόπης. Ξέρουν αυτοί. Και ποιοι είναι, και τι επιδιώκουν. Για όλους όσους τίμια προσέφεραν και καταθέτουν και την ψυχούλα τους για το γενικό καλό (αποτελεί πάντως σίγουρα κοινό τόπο η κατάθεση της ικμάδας του προσωπικού του Επιμελητηρίου για το καλό των μελών του), αποτελεί μνημείο αυτοκριτικής η αδυναμία τους να εκδιώξουν τα μίζερα εκείνα άτομα με ιδιοτελείς σκοπούς και επιδιώξεις. Των ιδίων ή των χορηγών τους, των κομμάτων τους, των εντολέων τους.

Ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον μας, το μέλλον που οριοθετήσαμε πριν τέσσερα χρόνια στις περασμένες εκλογές του Επιμελητηρίου της Ροδόπης, εύχομαι ολόψυχα να αλλάξουμε όλοι μας νοοτροπία και να θέσουμε μπροστά μας οδηγό μας, αιχμή του δόρατός μας, το κοινό καλό».